دولت تایلند بار دیگر اجرای طرح عظیم «پل زمینی» را در جنوب این کشور در دستور کار قرار داد. پروژهای راهبردی به ارزش حدود ۳۰ میلیارد دلار با هدف ایجاد مسیر جایگزین برای تنگه مالاکا طراحی. اما این طرح با مخالفت ساکنان محلی، ابهامهای اقتصادی و چالشهای زیستمحیطی روبهرو است.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما از کوالالامپور، وبگاه «دی اج» در تحلیلی درباره طرح «پل زمینی» تایلند نوشت: این پروژه با هدف ایجاد یک کریدور لجستیکی میان دو بندر آبعمیق در استانهای چامفون و رانونگ طراحی شده است. بر اساس این طرح، کالاها از طریق شبکهای از بنادر، خطوط ریلی و جادهای میان سواحل خلیج تایلند و دریای آندامان جابهجا خواهند شد تا وابستگی به مسیر شلوغ و راهبردی تنگه مالاکا کاهش یابد.
بر اساس برنامههای دولت تایلند، یک خط آهن استاندارد به طول ۹۰ کیلومتر دو بندر را به یکدیگر متصل خواهد کرد. ظرفیت جابهجایی سالانه ۲۰ میلیون کانتینر استاندارد را خواهد داشت. همچنین بزرگراهها و خطوط ریلی مکمل نیز برای اتصال این کریدور به شبکه حملونقل ملی احداث خواهد شد.
مقامهای تایلندی معتقدند این مسیر میتواند هزینههای لجستیکی را تا ۳۰ درصد کاهش دهد. زمان حمل کالا میان جنوب چین و بنادر اقیانوس هند نیز تا ۱۴ روز کوتاهتر می شود.
«جیراوروت سوکولرات» مدیرکل دفتر سیاستگذاری حملونقل تایلند اعلام کرد هدف اصلی این پروژه جذب بخشی از بازار ترانشیپ منطقه و بهویژه کشتیهای کوچک و متوسط باری است و دولت قصد رقابت مستقیم با کشتیهای غولپیکر عبوری از تنگه مالاکا را ندارد.
با این حال، کارشناسان نسبت به توجیه اقتصادی پروژه تردید دارند. آنان معتقدند صاحبان خطوط کشتیرانی باید کالاها را در یک بندر تخلیه، از طریق خطوط ریلی جابهجا و سپس در بندر دیگر بارگیری کنند. فرایندی که هزینه و زمان اضافی به همراه دارد و رقابت با مسیر مستقیم تنگه مالاکا را دشوار میکند.
مشکلات معیشتی مردم منطقه
از سوی دیگر، ساکنان مناطق واقع در مسیر این کریدور نسبت به پیامدهای اجتماعی و زیستمحیطی آن نگران هستند. ماهیگیران، کشاورزان و فعالان محلی میگویند اجرای این طرح میتواند منابع درآمدی سنتی آنان را تهدید کند.
«چایاپورن آرونراسامی» یکی از ماهیگیران منطقه رانونگ که تمام عمر خود را در سواحل دریای آندامان سپری می کند. او مخالف با این طرح گفت: «این پروژه دقیقاً در منطقهای اجرا میشود که ما از آن امرار معاش میکنیم. اگر اجرا شود، دیگر جایی برای رفتن نخواهیم داشت.»
در منطقه حاصلخیز فاتو نیز که به تولید دوریان و قهوه شهرت دارد، بسیاری از ساکنان معتقدند اقتصاد محلی بدون نیاز به چنین پروژه عظیمی در حال رونق است.
همزمان، این طرح با مانع تازهای نیز مواجه شده است. نهادهای نظارتی تایلند به دلیل اختلاف قابل توجه میان مطالعات دولتی و تحقیقات مستقل درباره تراکم آبزیان و حیات دریایی در مناطق بندری، انجام یک ارزیابی جدید و جامع زیستمحیطی و بهداشتی را الزامی اعلام کردهاند.
کارشناسان همچنین هشدار میدهند که پروژه «پل زمینی» علاوه بر چالشهای اقتصادی و اجتماعی، ابعاد ژئوپلیتیکی حساسی نیز دارد. به گفته تحلیلگران، مشارکت احتمالی شرکتهای چینی در تأمین مالی و بهرهبرداری از این کریدور میتواند به موضوعی حساس در سیاست داخلی تایلند و رقابتهای منطقهای تبدیل شود.
کمیته ویژه دولت تایلند قرار است تا پایان ماه ژوئیه گزارش نهایی خود را درباره امکانسنجی و ارزیابی آثار این پروژه ارائه کند. طرحی که در صورت اجرا میتواند یکی از بزرگترین پروژههای زیرساختی جنوب شرق آسیا در دهههای اخیر باشد.
جمعه 29 خرداد 1405
کوالالامپور/ خبرگزاری صدا و سیما
